Για τον π.

 Θα κυλιστώ στην αμαρτία αγκαλιά με μερικές παλιές φωτογραφίες-προέκταση της ζαρωμένης παλάμης μου- να με κοιτούν και να σκύβουν το κεφάλι από ντροπή.
(Σας προσκαλώ!)η αγκαλιά μου είναι ανοιχτή, αλλά στάζει ματαιότητα και βρωμάω λίγο.
Το ξέρω ότι κανείς δε με σκιάζεται, δείχνω τόσο καθώς πρέπει. Τώρα, μόνο οι νεκροί με γνωρίζουν κρυφά, ο εγωισμός τους με εκνευρίζει...με βουρκώνει να το σκέφτομαι.
 Και οι ζωντανοί κατέχουν πάντως προχωρημένες ιδιότητες-ηλιθιότητα και περιέργεια...Προκαλώ με τη γύμνια μου, παραδέχομαι όμως και το αντίκτυπο που έχει αυτό στη ρημαγμένη μου ψυχή.