Δεσμοί παθογόνου
Ροζιασμένα πέταλα λιμνάζει το αίμα
ρουφάει την πληγή
καθώς στοιβάζεται
στα χείλη
αψηφώντας τη βαρύτητα.
Ξαναμμένα μάτια, δακρυσμένα χείλη.
Άρρωστα υπομένει το επόμενο χτύπημα.
Μεθοδική
Τα μηλίγγια μυρμηγκιάζουν
πάλλονται
και ξεσπούν
τελικά, σε μια έκρηξη
τυραννισμένου εγκεφάλου
-σκέψου τα δέρματα, σκίζονται
ηχηρά
ξερνούν στους τοίχους
του ολοφώτεινου διαδρόμου,
κίτρινο το αίμα
στολίζει τους κροτάφους σε τρυφερά
αυλάκια
έως τη βάση του λαιμού,
και μια απόπειρα μεθοδικής Νιρβάνας
συμβαίνει
χαράσσεται ξανά
στην πέτρινη προτομή
-ανατριχιαστικά-
που μου χαρίστηκε για πρόσωπο.
optasia
Πνίγηκε στα πόδια της
και γέμισαν με σπίθες από αίμα νερουλό
γεμάτο πίκρα
και σάλιο
κόκκινο σάλιο.
το δέρμα συθλίβεται στα δόντια
καθώς το πρόσωπο γλιστράει ανάμεσα στα γόνατα.
Η ράχη λυγίζει
κροταλίζοντας
κάθε
"κρακ"
μια στιγμιαία υπόνοια ηδονής
Ικανή να δώσει νόημα στην ευτελή δικαιολογία της ζωής της.
Μοιάζει αξιολάτρευτη.
Δε μυρίζει θάνατο, μόνο χρώμα.
Μαρτυρίες 1
(Είδα μια όμορφη νεράιδα να κυκλοφορεί στη σάρκα μου σαν υγρό βαμβάκι.)
Λύγισα τα γόνατα στο γλιτσιασμένο ταβάνι, κι ευχήθηκα να μείνω εκεί για πάντα,
ακίνητη,
σα μούμια νεκρή,
να μη με αγγίζει η γη που γυρίζει,
κι ο εμετός μου,
και να μην επηρεάσω άλλο την τροχιά της.
Ή τουλάχιστον έτσι μου ψιθύρισε.
Μαρτυρίες 2
Τα δάχτυλά του ήταν βρεγμένα, με κολλημένη την άμμο επάνω τους, κι αυτή έμπαινε μέσα της και τριβόταν στα τοιχώματα σκληρά, βίαια, ζαρώνοντας τη σάρκα στο πέρασμά τους και πληγώνοντας τη σε κάθε σύσπαση των μυών του μουνιού της.
Είχε ένα αναποφάσιστο χαμόγελο και τα μάτια κλειστά, κι εκείνος έσφιγγε και δάγκωνε τα χείλη του από έξαψη.Το βλέμμα του έλαμπε, εξέπεμπε όλη τη συσσωρευμένη διαστροφή, ολοφάνερα τον πρόδιδε στην ερημιά τριγύρω...
Τα ουρλιαχτά της είχαν κοπάσει από ώρα, κι αυτό δεν τον ευχαριστούσε ιδιαίτερα, σάλια που δε μπορούσε να συγκρατήσει θα λέρωναν το ακριβό του πανωφόρι...
Ροζιασμένα πέταλα λιμνάζει το αίμα
ρουφάει την πληγή
καθώς στοιβάζεται
στα χείλη
αψηφώντας τη βαρύτητα.
Ξαναμμένα μάτια, δακρυσμένα χείλη.
Άρρωστα υπομένει το επόμενο χτύπημα.
Μεθοδική
Τα μηλίγγια μυρμηγκιάζουν
πάλλονται
και ξεσπούν
τελικά, σε μια έκρηξη
τυραννισμένου εγκεφάλου
-σκέψου τα δέρματα, σκίζονται
ηχηρά
ξερνούν στους τοίχους
του ολοφώτεινου διαδρόμου,
κίτρινο το αίμα
στολίζει τους κροτάφους σε τρυφερά
αυλάκια
έως τη βάση του λαιμού,
και μια απόπειρα μεθοδικής Νιρβάνας
συμβαίνει
χαράσσεται ξανά
στην πέτρινη προτομή
-ανατριχιαστικά-
που μου χαρίστηκε για πρόσωπο.
optasia
Πνίγηκε στα πόδια της
και γέμισαν με σπίθες από αίμα νερουλό
γεμάτο πίκρα
και σάλιο
κόκκινο σάλιο.
το δέρμα συθλίβεται στα δόντια
καθώς το πρόσωπο γλιστράει ανάμεσα στα γόνατα.
Η ράχη λυγίζει
κροταλίζοντας
κάθε
"κρακ"
μια στιγμιαία υπόνοια ηδονής
Ικανή να δώσει νόημα στην ευτελή δικαιολογία της ζωής της.
Μοιάζει αξιολάτρευτη.
Δε μυρίζει θάνατο, μόνο χρώμα.
Μαρτυρίες 1
(Είδα μια όμορφη νεράιδα να κυκλοφορεί στη σάρκα μου σαν υγρό βαμβάκι.)
Λύγισα τα γόνατα στο γλιτσιασμένο ταβάνι, κι ευχήθηκα να μείνω εκεί για πάντα,
ακίνητη,
σα μούμια νεκρή,
να μη με αγγίζει η γη που γυρίζει,
κι ο εμετός μου,
και να μην επηρεάσω άλλο την τροχιά της.
Ή τουλάχιστον έτσι μου ψιθύρισε.
Μαρτυρίες 2
Τα δάχτυλά του ήταν βρεγμένα, με κολλημένη την άμμο επάνω τους, κι αυτή έμπαινε μέσα της και τριβόταν στα τοιχώματα σκληρά, βίαια, ζαρώνοντας τη σάρκα στο πέρασμά τους και πληγώνοντας τη σε κάθε σύσπαση των μυών του μουνιού της.
Είχε ένα αναποφάσιστο χαμόγελο και τα μάτια κλειστά, κι εκείνος έσφιγγε και δάγκωνε τα χείλη του από έξαψη.Το βλέμμα του έλαμπε, εξέπεμπε όλη τη συσσωρευμένη διαστροφή, ολοφάνερα τον πρόδιδε στην ερημιά τριγύρω...
Τα ουρλιαχτά της είχαν κοπάσει από ώρα, κι αυτό δεν τον ευχαριστούσε ιδιαίτερα, σάλια που δε μπορούσε να συγκρατήσει θα λέρωναν το ακριβό του πανωφόρι...
